Wat betekent 'verwijten' eigenlijk?
Iemand verwijten betekent dat je een ander de schuld geeft van iets dat je dwarszit, vaak op een toon van afkeuring of teleurstelling. Het is wijzen naar de ander, in plaats van kijken naar je eigen aandeel.
Verwijten voelen op het moment zelf bevredigend, omdat ze je even het gevoel geven dat jij gelijk hebt en de ander fout zit.
Maar in de kern is een verwijt vaak een manier om niet naar je eigen pijn, angst of verantwoordelijkheid te hoeven kijken.
Vandaar de titel van dit artikel: verwijten is vermijden. Wie blijft hangen in verwijten, vermijdt het werk dat van binnen ligt.
In dit artikel lees je waarom we verwijten maken, wat het doet met je relaties, en wat je in plaats daarvan kunt doen.
De spiegel van je binnenwereld
De wereld is je spiegel én je bent de spiegel.
Er heeft nog nooit iets buiten jezelf plaatsgevonden en hoe meer je dit doorkrijgt en kunt accepteren, hoe beter je leven volgens mij wordt.
Dit is ook waar schaduwwerk in mijn optiek over gaat.
Wat voor veel mensen nog verdomd lastig is om te leren. Met name wanneer iemand in een (psychologische) overleefstand staat.
Dan zijn we vaak alleen nog maar gericht naar buiten en in gevecht met de realiteit.
Dat is wat wij allemaal geneigd zijn om te doen.
Om antwoorden buiten onszelf te zoeken en onze emoties bij anderen neer te leggen.
Vechten.
Veroordelen.
Verwijten.
Van alles van anderen verwachten, conflicten vermijden en onze frustraties over de schutting smijten, omdat we niet naar onze eigen bullshit willen kijken.
Onlangs werd ik (weer eens) aangevallen.
Zo, in mijn eigen mailbox. Een directe aanslag op mijn ego en op mijn eigenwaarde en mijn integriteit.
Vroeger had ik die kritiek al bij voorbaat afgewezen, als een handige truc om dingen buiten mezelf te plaatsen.
Maar inmiddels heb ik geleerd om juist het tegenovergestelde te doen.
Om rust te nemen en te reflecteren op wat mij geraakt heeft – of waar ik bij mezelf ben weggelopen.
En om er niet tegenin te gaan en mezelf te ‘moeten’ verdedigen of rechtvaardigen, want dat is wat veel mensen zouden doen.
Wij mensen wijzen graag naar de buitenwereld en hebben de neiging om onze pijn en onze eigen angst op anderen te projecteren.
Hier ben ik inmiddels wel achter gekomen.
Verontwaardiging voelt heerlijk. Het geeft ons even een gevoel van erkenning en van superioriteit.
Maar een verwijt is in de basis niets anders dan het afschuiven van onze eigen verantwoordelijkheid.
Voel jij je bang, bezorgd, boos, bedroefd, beschaamd of minderwaardig?
Voel jij je gefrustreerd, gespannen, geïrriteerd of verontwaardigd?
Dan is het tijd om in de spiegel kijken en iets over jezelf te leren.
Want wanneer we naar de ander wijzen, wijzen we altijd drie keer naar onszelf.
En anderen hoeven niet te veranderen, wanneer je in flow bent en met jezelf in vrede leeft.
Veelgestelde vragen over verwijten maken
Wat betekent 'verwijten'?
Verwijten is iemand iets kwalijk nemen en die persoon de schuld geven van iets dat je dwarszit. Vaak gebeurt dit op een toon van afkeuring of teleurstelling. In de kern is een verwijt het afschuiven van je eigen verantwoordelijkheid: je legt de oorzaak van je gevoel buiten jezelf, bij de ander.
Waarom maakt mijn partner mij steeds verwijten?
Vaak omdat hij of zij iets voelt dat moeilijk te verdragen is, zoals onmacht, angst of pijn, en die emotie via een verwijt naar buiten projecteert. Het verwijt gaat dan zelden echt over jou, maar over wat er bij de ander vanbinnen gebeurt. Dat maakt het niet minder vervelend, maar wel beter te begrijpen.
Wat is het verschil tussen feedback en een verwijt?
Feedback gaat over gedrag en is gericht op begrip of verbetering. Een verwijt gaat over de persoon en is gericht op schuld. 'Het stoort me dat de afspraak niet door is gegaan' is feedback. 'Jij denkt ook nooit aan mij' is een verwijt. Het verschil zit in eigenaarschap: bij feedback houd je je eigen gevoel vast, bij een verwijt leg je het bij de ander neer.
Hoe stop ik met verwijten maken in mijn relatie?
Door eerst te onderzoeken wat er onder dat verwijt zit. Welke emotie probeer je niet te voelen? Welke behoefte spreek je niet uit? Hoe vaker je met nieuwsgierigheid en compassie naar dat patroon kijkt, hoe minder vanzelfsprekend het wordt om de ander de schuld te geven, en hoe makkelijker het wordt om gewoon te zeggen wat je voelt en nodig hebt.
Waarom is verwijten een vorm van vermijden?
Omdat je met een verwijt naar buiten wijst en daarmee niet hoeft te voelen wat er vanbinnen speelt. Zolang het probleem 'bij de ander' ligt, hoef je niet naar je eigen pijn, angst of aandeel te kijken. Verwijten geven kortstondig opluchting, maar houden je weg bij wat er werkelijk in jou leeft.
