Waar krijg jij spijt van?

‘Memento Mori’ (‘Vergeet niet dat u sterfelijk bent’) – is niet toevallig de spreuk gevonden op de zilveren drinkbekers van de Romeinen, want de Romeinen vierden het leven en vereerde de dood als een onvermijdelijk onderdeel ervan.

Misschien sta jij hier ook wel eens bij stil. Of je bent in het afgelopen jaar bij een begrafenis geweest en was daar heel even die gedachte:

“Vanaf nu ga ik het anders doen!”

Maar na een aantal dagen was deze ‘motivatie’ alweer verdwenen en raakte je weer afgeleid door je veel te lange to-do-list, al je verantwoordelijkheden en de waan van de dag…

Verwachting en spijt

Dit is een bekende uitspraak van auteur Stephen Covey: “Niemand wenst op z’n sterfbed dat hij meer tijd op het kantoor had doorgebracht.”

Maar wat willen mensen dan wel? Hoe kijken we terug als we het einde van ons leven hebben bereikt?

Vele schrijvers, leraren en filosofen hebben ons aangespoord om na te denken over deze vraag.

De veronderstelling is dat wanneer we ons in gedachten verplaatsen naar ons sterfbed of onze eigen begrafenis, om zo orde op zaken te stellen in ons leven hier en nu. -En deze gedachte is zo gek nog niet.

Als we plannen maken, dan speelt de verwachting op toekomstige emoties een rol en hebben vooral verwachte teleurstelling en verwachte spijt hierbij veel invloed.

Wanneer je nadenkt over een moment in de toekomst en over je huidige keuzes en je gedrag, kan dit er toe leiden dat je nu je verwachtingen aanpast en blijft hangen, vanwege alle onzekerheid.

Of dat je eindeloos door blijft zoeken naar alternatieve mogelijkheden en je doelen hierdoor uitstelt.

Dus toch nog maar even niet voor jezelf beginnen. Toch maar niet die nieuwe baan. Toch maar blijven zitten in die relatie en de hoop opgeven dat het anders kan.

Het voorspellen van de toekomst

De volgende vraag is hoe goed we eigenlijk zijn in het voorspellen van onze toekomst en onze verwachte emoties en hoe we ons dan zouden voelen. Antwoord: niet zo geweldig.

Volgens vele onderzoekers maken we -zonder het te weten- talloze fouten op dit gebied.

We kunnen nooit alle factoren van een toekomstige situatie voorzien en we onderschatten onze veerkracht en ons eigen vermogen om ons aan te passen bij tegenvallers.

Ook kunnen we helemaal niet inschatten welke criteria we in de toekomst zullen hanteren om ons leven achteraf te beoordelen.

Of in het kort gezegd:

We weten helemaal niet wat ons (in de toekomst) gelukkig maakt!

Waar mensen spijt van hebben aan het einde van hun leven

Een manier om iets te leren over hoe we wellicht zullen terugkijken op ons leven, is het voeren van gesprekken met mensen die daadwerkelijk op hun sterfbed liggen.

Dat is precies wat de Australische palliatieve zorgverpleegster Bronnie Ware deed. Ze schreef er een blog en een boek over: The top five regrets of the dying.

Dit zijn de 5 dingen die zij leerde van mensen op hun sterfbed:

1. Ik wilde dat ik de moed had gehad om trouw te blijven aan mijzelf, in plaats van te leven zoals anderen van mij verwachtten.

Dit werd het vaakst genoemd. Veel patiënten vertelden dat ze het betreurden dat ze hun dromen te snel hadden opgegeven.

2. Ik wilde dat ik niet zo hard had gewerkt.

Veel patiënten hadden diepe spijt dat ze, door hun werk, te weinig tijd hadden doorgebracht met hun familie en hun vrienden.

3. Ik wilde dat ik de moed had gehad op mijn gevoelens uit te spreken.

Veel mensen hadden te vaak hun emoties onderdrukt om anderen niet voor het hoofd te stoten. Dit had geleid tot verbittering en wrok.

4. Ik wilde dat ik mijn vriendschappen beter had onderhouden.

Veel patiënten vertelden Ware dat ze hun vrienden van vroeger heel erg misten.

5. Ik wilde dat ik mezelf had toegestaan om gelukkiger te zijn.

Angst voor verandering had ervoor gezorgd dat veel mensen waren blijven hangen in een leven waar ze eigenlijk diep van binnen niet tevreden over waren.

“Some people are so afraid do die that they never begin to live.” — Henry van Dyke

Iets nieuws omarmen en het loslaten van je oude identiteit is per definitie een pijnlijk proces. Maar wat is het alternatief? Het is ongetwijfeld beter dan aan het einde van je leven blijven spijt te hebben en jezelf af te vragen “Had ik maar …” of “Wat nou als …?”

Of zoals schrijver Mark Manson het elegant verwoord:

“You and everyone you know are going to be dead soon. And in the short amount of time between here and there, you have a limited amount of fucks to give. Very few, in fact. And if you go around giving a fuck about everything and everyone without conscious thought or choice — well, then you’re going to get fucked.”

Wie en wat maak jij écht belangrijk in je leven? Blijf je doen wat je doet of ga jij vanaf nu andere prioriteiten stellen? Let me know!


Vind je dit artikel interessant? Meld je dan net als 750+ anderen aan voor de nieuwsbrief en je ontvangt wekelijks een update of een waardevol inzicht van mij in je mail!



HULP NODIG?