Vis jij naar validatie?

In mijn coaching heb ik het (heel) vaak over het belang van binding en het hebben van goede relaties die je ondersteunen.

Hier kom ik telkens weer op terug, omdat het de belangrijkste basisbehoefte van de mens is om ons verbonden te voelen en erkenning te krijgen.

Maar je kunt verbinding en respect niet claimen of afdwingen en continu opzoek zijn naar bevestiging, want dit leidt juist tot minder autonomie (en meer afhankelijkheid) en gaat daarmee juist ten koste van je vitaliteit en de kwaliteit van je relaties.

Het is een beetje vergelijkbaar met de geld-paradox die ik wel eens heb omschreven: het hebben van geld maakt ons gelukkiger, maar meer geld willen niet.

Dit geldt dus ook voor onze behoefte aan erkenning: het hebben ervan maakt je vitaler, maar voortdurend bezig zijn met bevestiging uit je omgeving niet.   

#ikmaakeveneenselfie

Hou van mij

Het is essentieel om je verbonden te voelen en respect uit je (directe) omgeving te krijgen en bij iemand terecht te kunnen, wanneer je een probleem hebt of ergens mee zit.

Maar het wordt problematisch als je nooit zonder aandacht kunt of dit gaat opeisen wanneer het jou uitkomt.

Als jij voortdurend gaat vissen naar de aandacht en de erkenning van anderen, zodra jij je kut voelt, dan maak je anderen ook verantwoordelijk voor jouw onzekerheid en jouw waardeloze gevoel.

Het is daarom belangrijk om bij jezelf te achterhalen wat hiermee jouw intentie is, want dit zegt iets over jouw waarden en je gebrek aan (zelf-)respect.

‘Ik hou van je’ is waardevol om tegen iemand te zeggen, wanneer je je echt met iemand verbonden voelt, maar als je het zegt omdat jij hoopt dat hij of zij het ook tegen jou zegt (en jij je daardoor weer gezien voelt), dan heb je daarmee je relatie voorwaardelijk gemaakt en daar wordt geen enkele relatie beter van.

Dit voorwaardelijk maken van je relaties komt veel vaker voor dan je denkt en is eigenlijk behoorlijk ‘f’cked up’ als je erover nadenkt, want hiermee maak je relaties transactioneel (en niet waardevol op zichzelf) en gebruik je mensen als een middel om je eigen behoeftes te bevredigen.

Je behandelt anderen (en heel waarschijnlijk ook jezelf!) niet als het einddoel, maar altijd als een middel of instrument voor iets anders.

Je doet het niet omdat je het belangrijk vindt of omdat het goed is om te doen, maar omdat je er iets voor terug wilt krijgen en (onbewust) een ander doel voor ogen hebt.

Je geeft niet(s) om het geven, maar geeft omdat je eigenlijk iets terugverwacht.

Op het eerste gezicht lijkt het een mooi gebaar, maar mensen die in voorwaardelijke en afhankelijke relaties zitten, zeggen of doen iets voor een ander, omdat ze diep van binnen denken: ‘What’s in it for me?’

Ze gebruiken (hun relatie met) anderen om zich veilig te voelen en erkenning te krijgen, maar op deze manier gaat dit altijd ten koste van je vitaliteit.

Dit is geen echte oprechte verbinding, maar vissen naar validatie en het is daarom belangrijk om hierin een onderscheid te maken en bij jezelf na te gaan wat jouw waarden en intenties zijn.

Want als je niet weet wat jouw waarden zijn en je al je relaties voorwaardelijk maakt, dan ga je vroeg of laat in de problemen komen en verlies je niet alleen de verbinding met anderen, maar uiteindelijk ook de verbinding met jezelf.


Vind je dit artikel interessant? Meld je dan net als 1000+ anderen aan voor de nieuwsbrief en je ontvangt regelmatig een update of een waardevol inzicht van mij in je mail!



HULP NODIG?