Jij bent de brug

Leestijd: 3 minuten

Van doelen stellen word ik depressief.

Nou ja, dat is misschien wel wat overdreven, maar ik ben in ieder geval niet, zoals heel veel coaches van tegenwoordig roepen, hard op weg om de ‘beste versie van mezelf’ te worden en met keiharde doelen en vijfjarenplannen bezig.

Dat vind ik echt volkomen k*t.

Natuurlijk is het belangrijk om ergens naar uit te kijken, maar volgens mij zijn we nogal aan het doorslaan in ‘het streven naar succes’ en ‘het creëren van een droomleven’.

Of misschien ligt het wel gewoon aan mij hoor en ben ik de enige die daar kortsluiting van krijgt.

Als we echter naar de huidige cijfers van angst, depressie en zelfdoding (!) kijken, dan zien we dat een hele grote groep (vooral jonge) mensen, hier ook behoorlijk veel last van heeft.

De onrealistische wereld van de (sociale) media schetst een beeld dat je alles kan én moet worden en dat het leven maakbaar is, als je er maar heel erg je best voor doet.   #whatyouimagineyoubecome

Wat natuurlijk helemaal nergens op slaat, maar ja, dat is natuurlijk geen bevredigende en nogal pessimistische boodschap.

Of is dit gewoon realistisch?

Want als het afgelopen jaar ons (mij althans) iets geleerd heeft, dan is het wel dat je van alles kan plannen, maar vooral moet focussen op je dagen, omdat je echt nul controle hebt over hoe het in de toekomst gaat.

Wat voor mij weer een hele mooie bevestiging is, want dit doe ik eigenlijk al mijn hele leven lang:

Niet te ver vooruitkijken, niet te veel plannen en vooral niet te veel bezig zijn met wat het me (mogelijk) in de toekomst gaat opleveren.

Of het nu gaat om het volgen van een studie, het werk dat ik doe of de reizen die ik maak…

Ik volg al jarenlang gewoon mijn interesses en mijn nieuwsgierigheid en laat me niet (of in ieder geval steeds minder, want dit blijft verdomde lastig) verleiden door wat mijn ego allemaal ‘moet’ of ‘wil’, want die wil van ons die stopt nooit.

Uit onderzoek komt ook naar voren dat we er zelfs ongelukkiger van kunnen worden, wanneer we onze gestelde doelen behalen, omdat we daarna geen richting meer hebben en niet meer weten ‘wat we moeten doen’.

Studenten die na jarenlang studeren hun eindscriptie inleveren of topsporters die na een decennia van alles opgeven, eindelijk die medaille halen, vallen soms in een gigantisch doelloos gat.

Dit betekent nogmaals niet dat je geen doelen voor jezelf moet stellen, want doelen geven richting aan je leven en kunnen je leven leuker maken en meer zin geven.

Het prima om ergens naar uit te kijken, maar ga alsjeblieft niet achter die wortel aanrennen en richt je aandacht altijd op het proces en op het doen zelf en niet zoveel op het eindresultaat, want daar worden wij mensen echt niet gelukkiger van.

Bovendien is er helemaal geen garantie voor ‘succes’ en is het leven geen race met een trofee aan het eind, maar een houten kist met zes planken.

Dus ik heb niet zoveel haast.

“Jij bent de brug, niet de bestemming.”

Dit is wat het vele reizen mij geleerd heeft: het is zelden de bestemming, maar vooral de weg ernaartoe.

‘Je dag is je leven’, dus ik heb nu al zin in mijn dagen en ga dat niet vooruit schuiven en wachten tot ik 65 ben.

Uiteraard kijk ik gerust wel wat vooruit, maar aangezien er in de toekomst echt van alles kan gebeuren, vind ik het belangrijk dat ik NU al voldoening haal uit wat ik wel en niet (!) doe.

En wat doe jij?

Als je nu niet blij bent met je dagen, ga dan niet denken dat het allemaal straks komt en trap niet in die valkuil van ‘ooit’.

Het gaat nogmaals niet om het einde, maar om eruit te halen wat er NU al in (je) zit.

Dus zet die stap en durf vandaag te kiezen, want morgen, geloof me,…. die morgen die komt nooit.


Vind je dit artikel interessant?
Download dan net als 1000+ anderen mijn e-book en ontvang meer inzichten van mij in je mail!



Leon Nan
Zoeker, mentor en mindset coach voor iedereen die mentaal sterker wil worden en een beter leven wil leren leiden met meer bewustzijn, meer energie en minder stress en onnodige shit!


HULP NODIG?